Mentalizacja oznacza zdolność dostrzegania i rozumienia własnego świata wewnętrznego oraz świata wewnętrznego innych osób. Obejmuje myśli, uczucia, potrzeby i intencje, a także rozumienie tego, w jaki sposób te wewnętrzne procesy wpływają na nasze zachowanie.​​

 

Przeniesienie opisuje, w jaki sposób ślady wcześniejszych doświadczeń ujawniają się w nowych relacjach i są na nie niejako „przenoszone”. Często wiążą się z tym nieświadome, a czasem sprzeczne oczekiwania wobec siebie i innych. Wpływają one na to, jak postrzegamy innych, jakie role przyjmujemy, które potrzeby wysuwają się na pierwszy plan oraz w jaki sposób tworzymy i przeżywamy relacje.

​Procesy przeniesieniowe mogą sprawiać, że wielokrotnie znajdujemy się w znanych nam schematach i konfliktach. Kiedy nasza zdolność do mentalizacji jest ograniczona, może być nam trudno rozumieć, nazywać i komunikować własne uczucia, doświadczenia, intencje i myśli. W rezultacie zarówno nasze własne zachowanie, jak i zachowanie innych osób może stać się trudne do zrozumienia. Wszystko to może przyczyniać się do powstawania różnych objawów psychicznych i cierpienia psychicznego.
 

W terapii wspólnie przyglądamy się tym zależnościom. Chodzi o to, aby lepiej rozumieć uczucia, myśli i zachowania oraz dostrzegać związki między nimi, czyli wspólnie mentalizować. Jednocześnie zwracamy uwagę na to, w jaki sposób znane schematy powtarzają się w relacji terapeutycznej. Dzięki temu można o nich rozmawiać i zmieniać je tu i teraz.

 

Ta wspólna praca może pomóc zmniejszyć cierpienie psychiczne oraz rozwijać nowe sposoby odnoszenia się do siebie i innych, które mogą być pomocne również poza terapią.